Je kent het vast wel, je zit in de trein en komt erachter dat je je mobiele telefoon bent vergeten. Wat nu denk je dan. Het gevoel van onbereikbaar zijn heeft een slechte impact op je humeur. Maar waarom eigenlijk? Niemand kan je nu lastig vallen met onzinnige verhalen. Zou het je dan niet juist een bevrijd gevoel moeten geven?
Tegenwoordig zijn we nergens meer zonder nieuwe media. Daarbij heb ik het vooral over de Yahoo-generatie zoals beschreven in het boek PopUp van Henk Blanken en Mark Deuze. Ik hoor daar ook bij. Nieuwe media is een verandering. Het is leuk, vernieuwend, handig, snel en trendy. Maar het maakt ons vooral afhankelijk. Mobiele telefoons zijn onze agenda’s en zonder iPod hoor je er eigenlijk niet meer bij. Maar ook het internet is niet meer weg te denken uit ons leven. Vroeger haalde onze oma’s en opa’s nog de krant die zij wilde lezen bij de sigarenwinkel. Nu wordt al het nieuws gepresenteerd op een beeldscherm van een telefoon, pc of laptop.
Als we aankopen doen willen we graag weten wat er op de markt is. Op het moment zijn er zoveel producten en diensten dat je eigenlijk niet meer weet wat je nu moet kiezen. Welke is het beste, goedkoopste, handigste en vooral de hipste. Daar is nu iets op gevonden. Vul je wensen in op een site en je weet precies welke telefoon, partner, politieke partij en dieet bij je past. Je hoeft niets meer zelf te kiezen of uit te zoeken. Lekker makkelijk. Maar is het wel goed? In feite laten we door een programma, site of persoon bepalen wat wel en niet bij ons past of goed voor ons is. We zijn niet meer vrij om zelf te kiezen.
Msn, icq, skype, hyves, email, sms, blogs noem maar op. Het zijn allemaal middelen om contact te houden met familie, vrienden, collega’s en zelfs vreemden. Heel handig maar eigenlijk loopt het de spuigaten uit. Neem nu hyves. Eigenlijk is het een wedstrijd om zoveel mogelijk vrienden te hebben. Maakt niet uit wie. Je kunt ze wel weigeren maar vaak doe je dat niet want het is toch weer een vriend/vriendin meer. Eigenlijk komt het er dus op neer dat je niet meer bepaalt wie wel je vrienden zijn en wie niet. Als je er maar zoveel mogelijk hebt.